What Is a Literary Journal? And How Do I Get Into One?

Thank you Trish for this wonderful post!

Trish Hopkinson

Check out this great article “What Is a Literary Journal? And How Do I Get Into One?” by friend and fellow poet E. Kristin Anderson. You read more about her on her lovely, informative blog here: Write All the Words!

This article not only gives a short explanation of what a literary journal is, but also gives a bit of history, describes the different types, and how to get started submitting your work. E.K. also gives great advice how to handle rejections.

If you like this post, please share with your writerly friends and/or follow my blog or like my Facebook page.

What Is a Literary Journal? And How Do I Get Into One?


You may also want to check out these submission related blog posts:

Submission Tips

Paying Markets for Emerging Poets

Not all rejections from lit mags are created equal . . .

Click here for Aerogramme Writers’ Studio article: 

View original post 37 more words

The dreams of our youth by Sofia Kioroglou

On the verge of tears

I try to put my thoughts in order.

The buckets of thoughts too messy

to put in the box of oblivion.

The cobwebs of my mind

gathering dust, befuddling.

The bales of past experiences

tumbling down memory lane.

Too many photos of you and me

walking into the sunset hand-in-hand.

Our perfumes as evanescent

as the dreams of our youth.

© Sofia Kioroglou

My poem is featured on http://www.poemhunter.com

Call for Submissions (and Pretzels)

From our friend Erica Trabold:

45th Parallel, a literary magazine affiliated with Oregon State University’s MFA program, seeks nonfiction submissions for its premiere issue. Submissions will remain open until December 1, 2015, and selected pieces will be published in spring 2016.

What’s the 45th Parallel? The 45th Parallel, the halfway point between the Equator and the North Pole, marks the Earth’s in-between space. 45th Parallel, too, indulges in in-betweenness — the convergence of seemingly disparate content, forms, genres, and styles. Great art tends to reject strictly defined categories. Great art is what we’re after.

What kind of nonfiction do you hope to publish? 45th Parallel considers all forms of creative nonfiction, previously unpublished, between 500-5,000 words. Researched or personal, memoir or essay, hybrid or true to form, our editors are especially interested in reading your obsessions, your edges, your prosy darlings—nonfiction with a sense of the in-between.

What’s your earliest childhood memory? Crammed into a back booth in a wooden bar talking about how we should start a lit mag. There were pretzels.

Where can writers submit work? Here, of course: http://45thparallelmag.com/

Do you charge a fee? No fee. Completely free.
Πηγή: Call for Submissions (and Pretzels)

Περί Ελεημοσύνης…

imageΟ Ιησούς Χριστός λέει: «Παντί τω αιτούντί σοι δίδου».

Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ευεργετούμε και να ελεούμε όλους, χωρίς να διακρίνουμε τους ανθρώπους από την κατάστασή τους, το κοινωνικό παρελθόν τους ή τη θρησκεία τους. Πρέπει να δίνουμε την ελεημοσύνη μας στον καθένα που την έχει πραγματικά ανάγκη.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει πως πρέπει να είμαστε σπλαχνικοί προς τους φτωχούς και εκείνους που είναι δυστυχισμένοι από οποιαδήποτε αιτία. Σαν άνθρωποι πρέπει να δίνουμε την ελεημοσύνη μας στους άλλους ανθρώπους, οποία κι αν είναι η αιτία που τους κάνει να ζητιανεύουν, είτε είναι χήρες και ορφανά είτε εξορίστηκαν από την πατρίδα τους, είτε υποφέρουν από την αυταρχικότητα των κυβερνώντων είτε από τη σκληρότητα των προϊσταμένων, είτε από την απανθρωπιά των φοροεισπρακτόρων είτε από την απληστία των εχθρών, είτε από την αρπαγή της περιουσίας τους είτε από την απώλεια που είχαν λόγω ναυαγίου.

Όλοι τους έχουν δικαίωμα και μερίδιο στη συμπάθειά μας. Κοιτάζουν με προσμονή τα χέρια σου, όπως κοιτάζουμε όλοι μας τα χέρια του Θεού όταν ζητάμε κάτι. Είναι πολύ καλύτερα ν’ ανοίξει κανείς το χέρι του σε κάποιον ανάξιο, παρά να στερήσει την ελεημοσύνη του από εκείνον που την έχει ανάγκη, από φόβο να μην απατηθεί.

Πρέπει να βοηθάμε τους ανθρώπους όχι από ματαιοδοξία ή από έπαρση κι αλαζονεία, όχι από την επιθυμία μας να μας ευχαριστούν και να μας ευγνωμονούν οι ευεργετούμενοι ή για να λάβουμε ανταπόδοση, αλλά με ανιδιοτέλεια, για να ευχαριστήσουμε το Θεό, αλλά κι από αγάπη για τον πλησίον μας. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει πως η ελεημοσύνη που μολύνθηκε από την αρρώστια της ματαιοδοξίας δεν είναι πια ελεημοσύνη, αλλά κομπασμός και σκληροκαρδία. Γιατί όταν δίνεις με υπερηφάνεια είναι σα να διασύρεις δημόσια τον αδελφό σου.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει στη δέκατη τρίτη ομιλία του στη Β΄ προς Κορινθίους Επιστολή πως η ελεημοσύνη δε συνίσταται μόνο στο να δίνεις χρήματα, αλλά και στο να τα δίνεις με αίσθημα χριστιανικής συμπάθειας. Πρέπει να κάνουμε το καλό και να παρέχουμε τη βοήθειά μας θεληματικά, πρόθυμα, καρδιακά, με σεβασμό και ανυπόκριτη αγάπη προς τους φτωχούς. Δεν πρέπει να μας κατέχει κανένα αίσθημα περιφρόνησης, αγανάκτησης ή οργής κι εκνευρισμού. «Έκαστος καθώς προαιρείται τη καρδία, μη εκ λύπης ή εξ ανάγκης· ιλαρόν γαρ δότην αγαπά ο Θεός» (Β’ Κορ. θ’ 7). «Διάθρυπτε πεινώντι τον άρτον σου και πτωχούς αστέγους εισάγε εις τον οίκον σου», λέει κι ο προφήτης Ησαΐας (κεφ. νη’ 7).

Κι όλα αυτά πρέπει να τα κάνεις με την καρδιά σου, όπως λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ο απόστολος Παύλος μας δίνει το μέτρο, πως πρέπει να ενεργούμε σ’ αυτές τις περιπτώσεις: «ο παρακαλών, εν τη παρακλήσει, ο μεταδιδούς, εν απλότητι, ο προϊστάμενος, εν σπουδή, ο ελεών, εν ιλαρότητι» (Ρωμ. ιβ’ 8).

Όταν συμπεριφέρεσαι έτσι, η προθυμία σου θα διπλασιάσει την αξία της καλής σου πράξης. Όταν όμως η καλή αυτή πράξη γίνεται με λύπη ή από ανάγκη, δεν μπορεί να φέρει χαρά.

Όταν κάνεις το καλό πρέπει να έχεις χαρά, όχι θλίψη ή γογγυσμό.

«Ελεημοσύνη δε σημαίνει απλά το να δίνεις χρήματα, λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αλλά να το κάνεις με ζήλο, με χαρά, με ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπο που δέχεται τη δωρεά σου. Αν κάποιος δε δίνει με τέτοια διάθεση, θα ήταν καλύτερα να μην έδινε τίποτα, γιατί τότε αυτό που δίνει δεν είναι ελεημοσύνη αλλά ανώφελο και άχρηστο έξοδο. Τότε μόνο λέγεται και είναι ελεημοσύνη μια καλή πράξη, όταν δίνεται με χαρά, όταν σκέφτεσαι πως από αυτά που δίνεις εσύ ωφελείσαι πολύ περισσότερο» (Ομιλία 1η στην προς Φιλιππησίους Επιστολή).

Το καλό πρέπει να το κάνεις χρησιμοποιώντας τη δική σου περιουσία κι όχι κάποιου άλλου, στην οποία δεν έχεις κανένα νόμιμο δικαίωμα. Και θα πρέπει να είναι περιουσία που αποκτήθηκε με τίμια δουλειά, όχι με κλοπές, άπατες και ψέματα. Για να δώσουμε πολλή ελεημοσύνη, πρέπει να περιορίσουμε τα έξοδά μας.

Για παράδειγμα δεν πρέπει ν’ αγοράζουμε ακριβά κι εξεζητημένα πράγματα, εφόσον μπορούμε να κάνουμε και χωρίς αυτά. Γιατί αυτό που μας περισσεύει ανήκει στους φτωχούς κι όταν το ξοδεύουμε ασυλλόγιστα είναι σα να τους το αφαιρούμε. Πρέπει να κάνουμε πάντα το καλό και να βοηθάμε τους άλλους. Να μην περιορίζεται ο ζήλος μας αυτός από τις τυχόν δυσκολίες που θα συναντήσουμε στην άσκηση της ελεημοσύνης.

Λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Η πίστη σου κι η ελεημοσύνη σου να μη μειωθούν». Δε λέει να κάνεις το καλό μια φορά, δυο, τρεις, δέκα ή εκατό φορές, αλλά πάντα. «Το έργο αυτό να μην το εγκαταλείψεις» (Ομιλία στην προς Φιλιππησίους Επιστολή).

Όταν δίνεις ελεημοσύνη, καλό είναι να κάνεις διάκριση ανάμεσα στους πραγματικά φτωχούς και σε εκείνους που φαίνονται φτωχοί.

Πρέπει να δίνεις όση περισσότερη βοήθεια μπορείς, ανάλογα με τη δύναμή σου. Πρέπει να δίνεις προτεραιότητα στους περισσότερο φτωχούς, σε εκείνους που αξίζουν περισσότερο τη βοήθειά σου, στους κοντινούς και τους συγγενείς σου πρώτα κι υστέρα στους ξένους.

Επειδή δεν είναι εύκολο να τα γνωρίζεις πάντα αυτά τα πράγματα με ακρίβεια, μερικοί εκκλησιαστικοί πατέρες μας συμβουλεύουν να εμπιστευόμαστε εκείνους που είναι έμπειροι για να μας πουν πού θα δώσουμε την ελεημοσύνη μας. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας γίνει πρόβλημα. Δεν πρέπει να ψάχνουμε πολύ το θέμα των φτωχών, γιατί έτσι μπορεί να στερήσουμε από τη βοήθειά μας και εκείνους που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως δεν υπάρχει παράδειγμα κάποιου υπερβολικά ακριβοδίκαιου ανθρώπου που να έπεσε πάνω σ᾽ έναν άγιο. Υπάρχει όμως το αντίθετο, δηλαδή να συναντήσει κανείς έναν απατεώνα. Γι᾽ αυτό, εκείνο που σας συμβουλεύω είναι να ενεργούμε σε όλα με απλότητα.

Τέλος θα ήθελα να πω ότι δεν πρέπει να λογαριάζουμε πως κάνουμε κάτι σπουδαίο όταν δίνουμε ελεημοσύνη, αλλά μάλλον να πιστεύουμε πως απλά είμαστε διαχειριστές των αγαθών του Θεού.

Ποτέ δε θα γίνεις τόσο γενναιόδωρος όσο ο Θεός, λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ακόμα κι αν μοιράσεις ολόκληρη την περιουσία σου, ακόμα κι αν μαζί με την περιουσία σου παραδώσεις και τον εαυτό σου πάλι δεν έκανες τίποτα σπουδαίο. Γιατί ό,τι κι αν δώσει ο άνθρωπος, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό, τα παίρνει πίσω από Εκείνον.

Όσα περισσότερα και να Του δώσεις, εκείνα που θα σου γυρίσει πίσω θα είναι περισσότερα. Και βέβαια δεν πρόκειται να δώσεις τίποτα δικό σου, αφού «πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον».

Ας κλείσουμε λοιπόν λέγοντας: «Μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται».Μακάριοι κι ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που είναι εύσπλαχνοι κι ελεούν τους φτωχούς, γιατί αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό. Αχ! και να ήξερες τι μεγάλη ανταπόδοση σε περιμένει για την ελεημοσύνη που δίνεις στους φτωχούς! Θα σου δείξει ο Θεός έλεος κατά την ήμερα της κρίσης ενώπιον αγγέλων και ανθρώπων και θα κληρονομήσεις τη βασιλεία των ουρανών που έχει ετοιμαστεί από καταβολής κόσμου. Αμήν.

Αγ. Ιωάννου της ΚρονστάνδηςContinue reading “Περί Ελεημοσύνης…”

Matadog design in Greece

image image image image imageWe love Matadog design for its innovative design as well as for its always eco-friendly packaging

Matadog Design is headquartered in Greece and its work is literally jaw-dropping. With its trail- blazing packaging and vibrant branding , Matadog design  is the ideal agency to partner with for your branding and packaging project. They deliver a distinctive visual identity based on strong strategic insight into your business and your target market. Your project is always treated with the utmost commitment and professionalism.
They are easy to communicate with, flexible, hard-working and really talented and dedicated artists able to always accommodate tight deadlines. Their award-winning projects testify to the firm’s momentum in the design arena. This product design and packaging firm ‘s core strengths include conceptual product illustration, industrial design and complete engineered solutions. They can assist with prototyping through 3D printing, low volume production and large scale manufacturing. Their process provides their Clients with a collaborative development approach that ensures expectations are met for the project through defined milestones. Hats off to this innovative graphic design firm from Greece.

See their site at :http://matadog.com/

ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, στις Η.Π.Α., στη Μ. Βρετανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία.

Παιδείας Εγκώμιον

Ιδρύματα κύρους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού




Τo να σπουδάσει ένας Ελληνας σε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ σίγουρα δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Κυρίως για λόγους οικονομικούς, καθώς τα δίδακτρα είναι αρκετά υψηλά και ιδιαίτερα στα πολύ φημισμένα ΑΕΙ, αλλά και λόγω απόστασης από τη χώρα μας.

View original post 11,116 more words

Sofia’s poem ” Sinai” in Verse-Virtual and a few words about the Holy Monastery of Sinai

The poem “Sinai at http://www.verse-virtual.com/sofia-kioroglou-2016-february.html

God-trodden Mount
of the Ten Commandments
The Holy Mountain of Moses


The term “bedouin” in the Arabic language refers to one who lives out in the open, in the desert. Eutyches, the ninth century Patriarch of Alexandria, writes that when Justinian built the monastery, he settled next to it with some two hundred families brought from the Pontos of Anatolia, and from Alexandria, in order to guard, defend, and assist the monks. The modern-day bedouin are considered to be the descendants of those families that were converted to Islam in the seventh century, and that today form the Sinai bedouin families that make up the Jebeliya tribe. Its members to this day trace their lineage to these soldiers, and are proud of their Greek and Roman origins, as well as of this denomination and cultural identity.

The monastery has become an integral part of their lives as they care for it, due to the fact that the monastery has always respected their rights and sought for solutions to their various difficulties. They are peace-loving and cultivated, and they are courteous, joyful, frugal, and hospitable in spite of their poverty. They consider the monastery and the Archbishop of Sinai as the traditional administrative and judiciary authority of their tribe. They are linked with the monastery in that they work for it, taking part in its everyday life and activities. Now, thanks to the great interest shown by the contemporary Egyptian state for them as well as for the whole of the South Sinai, their living conditions have been greatly improved.

The bedouin inhabitants of the region, of old, and up to this day, honor the Holy Monastery of Sinai, the trustee of the seventeen centuries long spiritual and cultural tradition of the South Sinai area, as well as the recipient of the honor and respect that are due to its patron, Saint Catherine. The inclusion of the Holy Monastery of Sinai and its surrounding area in the UNESCO catalogue of World Heritage Monuments, further guarantees the maintenance of the physical environment in which the bedouin live.

Sinai fathers

The unobtrusive as well as the humble conduct that characterizes the Sinai fathers’ way of life across the ages has greatly contributed to the fact that the pilgrim sites of the Sinai area are held in great respect, while the fathers’ prayers continue to be exercised without any hindrance to such an extent that at various periods this ministry has been sustained by great historic leaders who have placed the Holy Monastery of Sinai under their protection. Indeed, in our days, this tradition is continued by contemporary leaders as well as by important persons both within and without the Arab Republic of Egypt, and who, with great zeal, aid the monastery so that under the present conditions it might continue in the exercise of its spiritual, philanthropic, and cultural tradition.

The initial appeal not only of the simple people, of the anchorites or of the bedouin, but even that of great religious and political leaders for the blessing of the Most Holy Virgin of the Burning Bush and from a certain period and onwards the taking recourse to the protection of Saint Catherine creates an important tradition in the seventeen centuries long life of the Holy Monastery of Sinai, regardless of the fact that it might be situated in a remote area of the South Sinai. Parallel with this, the outstanding spiritual and cultural tradition of the holy monastery, combined with the great reverence that is reserved for Saint Catherine, particularly in the Western world, have contributed to the fact of everyone wishing either to proceed with the offering of precious ex votos or with participating in various efforts aiming at the safeguarding of the holy monastery’s pilgrimage sites. In this field, of a tantamount importance has been the factor that the holy monastery represents a point of encounter not only for the faithful of the Christian world, but also for Jews and Moslems.

The summit

From the summit, the views of the surrounding mountains and valleys are great! The climb is certainly worth the effort.

When to do it. Seeing sunrise or sunset from the top is traditional, but we chose to climb to the summit during the day, missing the crowds at sunrise and sunset, and really enjoyed the experience.
Geology of the mountain. The mountain is made of granite.
The summit is not visible from the Monastery, but the ascent up the mountain is visible off the northwest corner of the Monastery. The stone step path that rises to the summit was likely constructed in the sixth or seventh century.
Summit altitude of 2,285 meters. This amounts to a 685 meter climb, given an altitude of 1,600 meters at the gates of St Catherine’s.
Climbing to the summit. You can take two different routes to the top:
The camel track (ascent takes 2.5-3 hours up). This is a less taxing route and certainly riding a camel reduces the climbing strain, but probably not the riding sores. 😉
The 3700 steps (ascent takes 1.5-2 hours, descent takes 1 hour). We would definitely recommend this route (we went up and down this route). It is much prettier, not to mention faster, plus it is the “historical” route taken by pilgrims up the mountain. Although many guidebooks warn about this being a brutal ascent, with some steps over a meter high, we did not find it difficult and certainly did not encounter any meter-high steps! We would recommend taking a flashlight (for each person) if you are going to undertake this at night or during the early morning.
Further, no matter which route you select, certainly bring a jacket because the wind really blows at the top.

The photos are from my visit to Sinai Monastery on St.Catherine’feast day last year. Only 16 daring Greeks defied the gloomy mumbo-jumbo on TV about the dangers lurking regarding this trip. Yeah, sure there is strife but the monastery is revered by everyone in the region.Believe me the experience is unbeatable and the climb to the summit simply amazing.

image image image image image

The importance of not spreading yourself too thin!

imageYour mind is like your computer. You can’t have twenty tabs open in your browser, iTunes playing, six Word documents and ten Excel spreadsheets open in the background as well and expect the same efficiency from your CPU as you could if half that stuff was closed. You need to offset some things that aren’t as important if you’re going to really do the things you need to do well. Learn to prioritize! Identify the bogus business and let it go by the wayside. Just zero in on the important stuff.Don’t spread yourself too thin and learn to live and breathe life.