https://www.poetrynation.com/poems/i-will-never-forget-that-july/

Dedicated to all those who died in Mati last week!

Advertisements

The destruction of the Cultural Heritage of Cyprus by Turkey ? Or orchestrated by the United States? How US foreign policy practised the ” divide and rule” regarding the Cyprus dispute. Analysing through CIA’s revealed papers

Always love sharing blogworthy content and this one really fits the bill! Wonderful post!

“ODE TO CYPRUS” BY SOFIA KIOROGLOY

O troubled isle of Aphrodite
So battered by hostile winds
that vie with one another
When will this storm abate?

O thou, my father’s land
Thy very heart so torn and so in pain
A castaway from thy native land
thy core is rent in twain

Strewn across thy verdant carpet
Soldiers have trampled thou like mire in the streets
O Cyprus, the lovely isle of fruitful vine
When will you breathe again?

Une Lettre Jamais Arrivée

Our story starts with this short film, which was an initiative of the Committee of Cyprus Occupied Municipalities, portrays the destruction of the cultural heritage of Cyprus by Turkey that has been taking place in the northern part of Cyprus since the Turkish military invasion in 1974.

The 1974 war in Cyprus was a result of a bi-communal violence started when the Greek majority wanted to unify the island with Greece, something that was not a desire for the Turkish Cypriots. During the last 10 years before the events of July 1974, were marked by bi-communal violence, Greeks fled from Turkish majority villages,Turkish fled from Greek majority villages, houses burnt, greek militia that wanted the unification with Greece killed a lot of Turkish Cypriots as well and even greeks who insisted for an independent state . Massive graves of Greek or Turkish bodies are dispersed into the island and some of…

View original post 2,754 more words

Μια Αναίμακτη τυραννία
Δίχως αποκεφαλισμούς
Δίχως εχθρούς
Μα πάντα με κομπάρσους
Υποταγμένους στο Σύστημα

http://www.poemhunter.com/poem/-10997/

Καθήκον να είσαι άνθρωπος..

Συγκλονιστική ανάρτηση και δεν μπορούσα να μην την ανεβάσω γιατί είναι καθήκον μας να είμαστε άνθρωποι.

Αέναη κίνηση

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

Καθήκον να είσαι άνθρωπος..

Πως είναι να είσαι δίπλα στον ανθρώπινο πόνο;
Σας έχω κουράσει με τις εξομολογήσεις μου αλλά θα συνεχίσω με ένα βασικό στοιχείο της εμπειρίας μου που δεν αφορά το σαρκίο μου.
Ως γραμματέας σε επιτροπές αναπηρίας, ως υπάλληλος του ΚΕΠΑ (κέντρο πιστοποίησης αναπηρίας), ως υπάλληλος ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών, έχω έρθει σε άμεση επαφή με αυτό που είναι ο ανθρώπινος πόνος, η ασθένεια, ο θάνατος σε όλες τους τις μορφές.
Έχω γυρίσει όλα τα γηροκομεία, νοσοκομεία, ψυχιατρεία, ιδρύματα για άτομα με ειδικές ικανότητες (“ειδικές ανάγκες”) της Αττικής.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα τέτοια υπάρχουν πέρα από αυτά που σίγουρα γνωρίζετε.
Θυμάμαι ακόμα ιδρώνοντας από αγωνία ένα μισο-διαλυμένο γηροκομείο στην μέση του πουθενά κάπου σε ένα χωράφι κοντά στο Κορωπί.
Εκεί υπήρχαν 2-3 νοσοκόμοι και δεκάδες εγκαταλελειμμένοι γέροντες και γερόντισες μέσα στα σκατά τους, να ζέχνουν από τα ξεραμένα σκατά και κάτουρα, κατάκοιτοι…

View original post 1,059 more words

“Ο Ξύλινος Σταυρός”, ένα ιστορικό μυθιστόρημα της κας Σταματίας Καραγεωργίου- Πάπιστα, μας ταξιδεύει στο χρόνο… Οι εκδόσεις “Ορθόδοξη Κυψέλη” προσφέρουν στο αναγνωστικό κοινό αυτό το μοναδικό βιβλίο που φέρνει στην επιφάνεια ιστορικές μνήμες που συνδέονται με ένα ακόμα δύσκολο παρόν, σε ένα γεωγραφικό χώρο που εδώ και αιώνες φιλοξενεί ένα ταλαιπωρημένο και βασανισμένο κομμάτι του Ελληνισμού

Πηγή: Ο Ξύλινος Σταυρός, ιστορικό μυθιστόρημα, Σταματία Καραγεωργίου – Πάπιστα.

Προσευχή Γ.Παΐσιου- με πόνο και αγάπη για όλο τον κόσμο

Να σαι καλά Αλεξία μου για την πολύ ωραία και ψυχωφελή ανάρτηση! Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειραςμό να την μοιραστώ με όλους τους φίλους του wordpress. Πρόκειται για την πιο όμορφη προσευχούλα του Αγίου Παϊσίου που αγκαλιάζει όλο τον κόσμο!

Πηγή: Προσευχή Γ.Παΐσιου- με πόνο και αγάπη για όλο τον κόσμο

imageΟ Ιησούς Χριστός λέει: «Παντί τω αιτούντί σοι δίδου».

Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ευεργετούμε και να ελεούμε όλους, χωρίς να διακρίνουμε τους ανθρώπους από την κατάστασή τους, το κοινωνικό παρελθόν τους ή τη θρησκεία τους. Πρέπει να δίνουμε την ελεημοσύνη μας στον καθένα που την έχει πραγματικά ανάγκη.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει πως πρέπει να είμαστε σπλαχνικοί προς τους φτωχούς και εκείνους που είναι δυστυχισμένοι από οποιαδήποτε αιτία. Σαν άνθρωποι πρέπει να δίνουμε την ελεημοσύνη μας στους άλλους ανθρώπους, οποία κι αν είναι η αιτία που τους κάνει να ζητιανεύουν, είτε είναι χήρες και ορφανά είτε εξορίστηκαν από την πατρίδα τους, είτε υποφέρουν από την αυταρχικότητα των κυβερνώντων είτε από τη σκληρότητα των προϊσταμένων, είτε από την απανθρωπιά των φοροεισπρακτόρων είτε από την απληστία των εχθρών, είτε από την αρπαγή της περιουσίας τους είτε από την απώλεια που είχαν λόγω ναυαγίου.

Όλοι τους έχουν δικαίωμα και μερίδιο στη συμπάθειά μας. Κοιτάζουν με προσμονή τα χέρια σου, όπως κοιτάζουμε όλοι μας τα χέρια του Θεού όταν ζητάμε κάτι. Είναι πολύ καλύτερα ν’ ανοίξει κανείς το χέρι του σε κάποιον ανάξιο, παρά να στερήσει την ελεημοσύνη του από εκείνον που την έχει ανάγκη, από φόβο να μην απατηθεί.

Πρέπει να βοηθάμε τους ανθρώπους όχι από ματαιοδοξία ή από έπαρση κι αλαζονεία, όχι από την επιθυμία μας να μας ευχαριστούν και να μας ευγνωμονούν οι ευεργετούμενοι ή για να λάβουμε ανταπόδοση, αλλά με ανιδιοτέλεια, για να ευχαριστήσουμε το Θεό, αλλά κι από αγάπη για τον πλησίον μας. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει πως η ελεημοσύνη που μολύνθηκε από την αρρώστια της ματαιοδοξίας δεν είναι πια ελεημοσύνη, αλλά κομπασμός και σκληροκαρδία. Γιατί όταν δίνεις με υπερηφάνεια είναι σα να διασύρεις δημόσια τον αδελφό σου.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει στη δέκατη τρίτη ομιλία του στη Β΄ προς Κορινθίους Επιστολή πως η ελεημοσύνη δε συνίσταται μόνο στο να δίνεις χρήματα, αλλά και στο να τα δίνεις με αίσθημα χριστιανικής συμπάθειας. Πρέπει να κάνουμε το καλό και να παρέχουμε τη βοήθειά μας θεληματικά, πρόθυμα, καρδιακά, με σεβασμό και ανυπόκριτη αγάπη προς τους φτωχούς. Δεν πρέπει να μας κατέχει κανένα αίσθημα περιφρόνησης, αγανάκτησης ή οργής κι εκνευρισμού. «Έκαστος καθώς προαιρείται τη καρδία, μη εκ λύπης ή εξ ανάγκης· ιλαρόν γαρ δότην αγαπά ο Θεός» (Β’ Κορ. θ’ 7). «Διάθρυπτε πεινώντι τον άρτον σου και πτωχούς αστέγους εισάγε εις τον οίκον σου», λέει κι ο προφήτης Ησαΐας (κεφ. νη’ 7).

Κι όλα αυτά πρέπει να τα κάνεις με την καρδιά σου, όπως λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ο απόστολος Παύλος μας δίνει το μέτρο, πως πρέπει να ενεργούμε σ’ αυτές τις περιπτώσεις: «ο παρακαλών, εν τη παρακλήσει, ο μεταδιδούς, εν απλότητι, ο προϊστάμενος, εν σπουδή, ο ελεών, εν ιλαρότητι» (Ρωμ. ιβ’ 8).

Όταν συμπεριφέρεσαι έτσι, η προθυμία σου θα διπλασιάσει την αξία της καλής σου πράξης. Όταν όμως η καλή αυτή πράξη γίνεται με λύπη ή από ανάγκη, δεν μπορεί να φέρει χαρά.

Όταν κάνεις το καλό πρέπει να έχεις χαρά, όχι θλίψη ή γογγυσμό.

«Ελεημοσύνη δε σημαίνει απλά το να δίνεις χρήματα, λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αλλά να το κάνεις με ζήλο, με χαρά, με ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπο που δέχεται τη δωρεά σου. Αν κάποιος δε δίνει με τέτοια διάθεση, θα ήταν καλύτερα να μην έδινε τίποτα, γιατί τότε αυτό που δίνει δεν είναι ελεημοσύνη αλλά ανώφελο και άχρηστο έξοδο. Τότε μόνο λέγεται και είναι ελεημοσύνη μια καλή πράξη, όταν δίνεται με χαρά, όταν σκέφτεσαι πως από αυτά που δίνεις εσύ ωφελείσαι πολύ περισσότερο» (Ομιλία 1η στην προς Φιλιππησίους Επιστολή).

Το καλό πρέπει να το κάνεις χρησιμοποιώντας τη δική σου περιουσία κι όχι κάποιου άλλου, στην οποία δεν έχεις κανένα νόμιμο δικαίωμα. Και θα πρέπει να είναι περιουσία που αποκτήθηκε με τίμια δουλειά, όχι με κλοπές, άπατες και ψέματα. Για να δώσουμε πολλή ελεημοσύνη, πρέπει να περιορίσουμε τα έξοδά μας.

Για παράδειγμα δεν πρέπει ν’ αγοράζουμε ακριβά κι εξεζητημένα πράγματα, εφόσον μπορούμε να κάνουμε και χωρίς αυτά. Γιατί αυτό που μας περισσεύει ανήκει στους φτωχούς κι όταν το ξοδεύουμε ασυλλόγιστα είναι σα να τους το αφαιρούμε. Πρέπει να κάνουμε πάντα το καλό και να βοηθάμε τους άλλους. Να μην περιορίζεται ο ζήλος μας αυτός από τις τυχόν δυσκολίες που θα συναντήσουμε στην άσκηση της ελεημοσύνης.

Λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Η πίστη σου κι η ελεημοσύνη σου να μη μειωθούν». Δε λέει να κάνεις το καλό μια φορά, δυο, τρεις, δέκα ή εκατό φορές, αλλά πάντα. «Το έργο αυτό να μην το εγκαταλείψεις» (Ομιλία στην προς Φιλιππησίους Επιστολή).

Όταν δίνεις ελεημοσύνη, καλό είναι να κάνεις διάκριση ανάμεσα στους πραγματικά φτωχούς και σε εκείνους που φαίνονται φτωχοί.

Πρέπει να δίνεις όση περισσότερη βοήθεια μπορείς, ανάλογα με τη δύναμή σου. Πρέπει να δίνεις προτεραιότητα στους περισσότερο φτωχούς, σε εκείνους που αξίζουν περισσότερο τη βοήθειά σου, στους κοντινούς και τους συγγενείς σου πρώτα κι υστέρα στους ξένους.

Επειδή δεν είναι εύκολο να τα γνωρίζεις πάντα αυτά τα πράγματα με ακρίβεια, μερικοί εκκλησιαστικοί πατέρες μας συμβουλεύουν να εμπιστευόμαστε εκείνους που είναι έμπειροι για να μας πουν πού θα δώσουμε την ελεημοσύνη μας. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας γίνει πρόβλημα. Δεν πρέπει να ψάχνουμε πολύ το θέμα των φτωχών, γιατί έτσι μπορεί να στερήσουμε από τη βοήθειά μας και εκείνους που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως δεν υπάρχει παράδειγμα κάποιου υπερβολικά ακριβοδίκαιου ανθρώπου που να έπεσε πάνω σ᾽ έναν άγιο. Υπάρχει όμως το αντίθετο, δηλαδή να συναντήσει κανείς έναν απατεώνα. Γι᾽ αυτό, εκείνο που σας συμβουλεύω είναι να ενεργούμε σε όλα με απλότητα.

Τέλος θα ήθελα να πω ότι δεν πρέπει να λογαριάζουμε πως κάνουμε κάτι σπουδαίο όταν δίνουμε ελεημοσύνη, αλλά μάλλον να πιστεύουμε πως απλά είμαστε διαχειριστές των αγαθών του Θεού.

Ποτέ δε θα γίνεις τόσο γενναιόδωρος όσο ο Θεός, λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ακόμα κι αν μοιράσεις ολόκληρη την περιουσία σου, ακόμα κι αν μαζί με την περιουσία σου παραδώσεις και τον εαυτό σου πάλι δεν έκανες τίποτα σπουδαίο. Γιατί ό,τι κι αν δώσει ο άνθρωπος, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό, τα παίρνει πίσω από Εκείνον.

Όσα περισσότερα και να Του δώσεις, εκείνα που θα σου γυρίσει πίσω θα είναι περισσότερα. Και βέβαια δεν πρόκειται να δώσεις τίποτα δικό σου, αφού «πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον».

Ας κλείσουμε λοιπόν λέγοντας: «Μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται».Μακάριοι κι ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που είναι εύσπλαχνοι κι ελεούν τους φτωχούς, γιατί αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό. Αχ! και να ήξερες τι μεγάλη ανταπόδοση σε περιμένει για την ελεημοσύνη που δίνεις στους φτωχούς! Θα σου δείξει ο Θεός έλεος κατά την ήμερα της κρίσης ενώπιον αγγέλων και ανθρώπων και θα κληρονομήσεις τη βασιλεία των ουρανών που έχει ετοιμαστεί από καταβολής κόσμου. Αμήν.

Αγ. Ιωάννου της Κρονστάνδης Continue reading “Περί Ελεημοσύνης…”