https://www.poetrynation.com/poems/i-will-never-forget-that-july/

Dedicated to all those who died in Mati last week!

Advertisements

 

ΆΓΙΟΣ ΗΛΊΑΣ ΦΟΝΤΑΜΊΝΣΚΙ ΤΗΣ ΣΟΦΊΑΣ ΚΙΌΡΟΓΛΟY
Ποίηση και επιμέλεια κειμένου της Σοφίας Κιόρογλου

bb9a7-eliasfondaminsky

Άγιος Ηλίας Φονταμίνσκι-Ο άγνωστος Άγιος 

Κεφάλια σημαδιών οι Εβραίοι, σε μέγγενη οι τένοντες

Αλύγιστοι, να θυμίζουν υποταγή και υποδούλωση

Σε επίγειους εξουσιαστές που δεν γνωρίζουν καλοσύνη

Είναι από μαγιά σαν αυτή που οι άγιοι ζυμώνονται

Στην άλλη ζωή γνώριζες καλά ότι οι Ναζί δεν έχουν εξουσία

Επέλεξες την ίδια μοίρα με αυτούς που έπεσαν σε μέρες οργισμένες

Σταλμένος στο Άουσβιτς, παρέδωσες πνεύμα στον Πανάγιο Θεό

Ήξερες πως το τέλος ήταν μόνο η αρχή,

Οι σφαίρες απλά οι σάλπιγγες του χοϊκού θανάτου

 

Βίος του Αγίου Ηλία

Ο ξεχωριστός αυτός Άγιος Ηλίας Φονταμίνσκι ήταν Εβραίος από την Ρωσία. Είχε την ευκαιρία να σπουδάσει Φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Χαϊδελβέργης. Το 1902 επιστρέφοντας στη Ρωσία από την Γερμανία τον συνέλαβαν στα σύνορα για μεταφορά παράνομης φιλολογίας. Το 1905 έγινε μέλος της Επιτροπής Μόσχας του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος της Ρωσίας και τον Απρίλιο του 1917 ήταν Επίτροπος της Προσωρινής Κυβέρνησης Κερένσκι, που ήταν αντίθετη στους Μπολσεβίκους. Το 1919 μετανάστευσε στη Γαλλία και ασχολήθηκε στο Παρίσι με τις εκδόσεις σειράς θρησκευτικών και φιλοσοφικών περιοδικών.

Ήταν στενός φίλος και συνεργάτης της αγίας Μητέρας Μαρίας Σκομπτσόβα της θαυματουργού και παρά το γεγονός ότι επί χρόνια ήταν κατηχούμενος δεν είχε βαπτισθεί. Ο συγγραφέας Hackel αναφέρει ότι δεν βαπτιζόταν θεωρώντας τον εαυτό του ανάξιο και ότι επηρεαζόταν από την σύζυγό του, μια αβάπτιστη Χριστιανή που είχε πεθάνει το 1935. Ο κοινός φίλος του Αγίου Ηλία και της αγίας Μαρίας Σκομπτσόβα Fedor Pianov, παρατήρησε πως «είναι δύσκολο να πούμε ποιος από τους δύο είχε ασκήσει την μεγαλύτερη επιρροή, η Μητέρα Μαρία στον Ηλία ή ο Ηλίας στην Μητέρα Μαρία»

Ο άγιος Ηλίας Φονταμίνσκι, μετά τη σύλληψή του από τους Ναζί, βαφτίστηκε και έλαβε το χρίσμα στο αυτοσχέδιο Ορθόδοξο παρεκκλήσι του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Compiegne (Γαλλία). Μετά την βάπτισή του είχε γράψει σε ένα φίλο, ότι ήταν «έτοιμος για οτιδήποτε, για τη ζωή ή τον θάνατο».

Ο Άγιος έπασχε από γαστρικό έλκος και μετά τη θεραπεία του, είχε τη δυνατότητα να διαφύγει από την υπό γερμανική κατοχή ζώνη της Γαλλίας και από εκεί να μεταναστεύσει προς τις ΗΠΑ. Όμως αποφάσισε να μοιραστεί την μοίρα εκείνων, που δεν είχαν τέτοια ευκαιρία, των Εβραίων « κατά σάρκα συγγενών του».

Ο θεολόγος Γκεόργκι Fedotov αναφέρει για τον άγιο Ηλία: «Τις τελευταίες ημέρες του, επιθυμούσε να ζήσει με τους Χριστιανούς και να πεθάνει με τους Εβραίους».

Όταν η Μητέρα Μαρία Σκομπτσόβα διάβαζε την τελευταία επιστολή του Ηλία κλαίγοντας είπε: «Ξεπερνά τη ζύμη που γίνονται οι άγιοι…».
Εντέλει στάλθηκε ο άγιος Ηλίας Φονταμίνσκι στο Άουσβιτς, όπου και πέθανε στις 19 Νοεμβρίου του 1942.

http://promachos.gr/άγιος-ηλίας-φονταμίνσκι-της-σοφίας-κι/

Αφήστε τα να ζήσουν! Αφήστε επιτέλους τα «Ελγίνεια» Αφήστε τα να ζήσουν λίγο Ελληνικό Φως.[…] _ γράφει η Σοφία Κιορόγλου The post Αφήστε τα να ζήσουν appeared first on τοβιβλίο.net.

via Αφήστε τα να ζήσουν — τοβιβλίο.net

“The apple of discord” by Sofia Kioroglou

God created Adam and Eve

the fruit of the tree of knowledge

they were bidden not to eat

It is always an apple, the cause of discord,

the true Dead Sea apple or coaxing talking serpent

that far famed fruit of the tree of Sodom

tempting to the eye, deceitful to the sense

*The poem is inspired by the life and death of Saint Christos the Gardener, a not so well-known saint.

Biography of Saint Christos the Gardener

Saint Christos was born in Albania. However, he lived in Constantinople, where he exercised the profession of gardening. One day while he was selling apples in the town market, a Turk came and wanted to buy all the apples in a humiliating price. Christos resisted and they came to a brawl. The Turk became angry and by wanting to take avenge, he went to the authorities and reported that Christos allegedly had said that he will become a Muslim. The judge asked Christos if this was true. “In the name of God,” replied the poor gardener, “I never said such words. I am a Christian and can not change my faith even if I must be put into great suffering. Then the judge ordered and Christos was beaten vigorously with sticks. They even gave him a blow on the head and his head was soaked in blood. After that, he was tied up, taken to prison, and his legs were put in the punitive wood. At that time, it happened that the famous scholar monk Caesarius Dapontes was also in prison. He felt pity for Christos and asked the guardians to release his legs from the punitive wood and they released him. Caesarius Dapontes even managed to find some food and took it to him. “Thank you, Father” said Christos, “but why should I eat? Will I even live? Let me then die for my Lord Jesus Christ hungry and thirsty. And he took out and gave Caesarius a whetstone made from steel, which he was carrying on him. “Sell it,” he said, “and make some liturgies and memorial services for my soul.” That same day, the guards came and took the Martyr from prison and led him outside the city. He peaceful put his neck down and gave himself to Jesus Christ. So, the gardener of Constantinople left the gardens of the Bosporus to become a gardener of the heavenly Paradise. He was decapitated on the twelfth of February 1748. The monk Caesarius Dapontes wrote about the life and suffering of the Martyr.

TAGS:Ποίηση, Προσκυνήματα

The Apple of Discord by Sofia Kioroglou

Read my poem Cattywampus at : Better than Starbucks