Mυστικά βιώματα στην Αγία Γη Τόμος Β’- Κατάθεση Ψυχής

via Mυστικά βιώματα στην Αγία Γη Τόμος Β’- Κατάθεση Ψυχής

 

Advertisements

Μια απροσδόκητη διάκριση. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Εκδότη Πλούταρχο Πάστρα για την τιμή να με συμπεριλάβει στα Λογοτεχνικά Βραβεία ΚΕΦΑΛΟΣ 2019

MIA ANAΠΑΝΤΕΧΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ…ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ Η ΤΑΠΕΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΒΡΙΣΚΕΙ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ,  Η ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΞΟΝΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΧΑΙΡΟΥΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ και ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ, ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ.ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ ΠΑΣΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΗΘΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΝΕΕΙ ΤΟΝ ΚΕΦΑΛΟ. ΝΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Λογοτεχνικό περιοδικό της Κεφαλονιάς και των Επτανήσων.

Πηγή: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΕΦΑΛΟΣ 2019: Βραβείο Λογοτεχνίας «Θεά Αθηνά»

%25CE%259B%25CE%259F%25CE%2593%25CE%259F%25CE%25A4%25CE%2595%25CE%25A7%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2591%2B%25CE%2592%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%2592%25CE%2595%25CE%2599%25CE%2591%2B%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A6%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259F%25CE%25A3

ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ «ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ»
Απονέμεται από το λογοτεχνικό περιοδικό: «Κέφαλος – Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς», το ειδικό «Βραβείο Λογοτεχνίας ”Θεά Αθηνά”» για το έργο τους (ποιητικό και πεζογραφικό) και την ενεργή τους παρουσία στα γράμματα, στη διανόηση και στη σύγχρονη πνευματική δραστηριότητα, στους εξής πεζογράφους:
  • Παρασκευή Αδαμίδου-Κηπουρίδου
  • Ελένη Βασιλείου-Αστερόσκονη
  • Αρετή Γουργιώτου
  • Ζωή Γκαϊδατζή
  • Βασιλική Δραγούνη
  • Βίκυ Δρακουλαράκου
  • Αντώνη Ευθυμίου
  • Λάσκαρη Π. Ζαράρη
  • Σοφία Κιόρογλου
  • Άγγελο Λάππα
  • Κωνσταντίνα Μόσχου
  • Θανάση Πάνου
  • Χαρά Ρίζου
  • Θανάση Σάλτα
  • Σπυρίδωνα Τρούσα
  • Μελίνα Τριανταφυλλίδου
  • Νεφέλη-Πόπη Ζανή
 
 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ


Ημερομηνία: Σάββατο 2 Νοεμβρίου
Ώρα 18:00 μ.μ.
Χώρος: Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών
Διεύθυνση: Ακαδημίας & Γεωρ. Γενναδίου 8, Αθήνα

 

ΤΑ «ΕΤΗΣΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΟΣ»
Κάθε χρόνο θα βραβεύονται από το λογοτεχνικό περιοδικό μας σύγχρονοι Έλληνες λογοτέχνες με κριτήρια: α. την ποιότητα των έργων τους, β. την αξιολόγηση της εργογραφίας τους και γ τη συμβολή τους με το έργο τους και την ενεργή παρουσία τους στα γράμματα, στη διανόηση και στην πνευματική δραστηριότητα.
Τέλος, τα βραβεία θα απονέμονται στους λογοτέχνες για την αξιολόγηση του συνολικού έργου τους και όχι για τα ενδεικτικά έργα που θα μας στείλουν (διαγωνισμοί για μεμονωμένα έργα όπως: ποιήματα, βιβλία, διηγήματα κτλ. υπάρχουν οι αντίστοιχοι διαγωνισμοί του «Κέφαλου»: «2ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης Κέφαλος», «Διαγωνισμός Βραβείων Βιβλίου Κέφαλος», οι οποίοι βρίσκονται σε εξέλιξη κτλ.).
 
 
Ο ΕΚΔΟΤΗΣ
 
Πλούταρχος Πάστρας

‘Ενα βιβλίο αποκάλυψη σε μοντέρνους καιρούς…

Πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της σειράς ΜΥΣΤΙΚΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ -ΤΟΜΟΣ Β’ της συγγραφέως Σοφίας Κιόρογλου που αποτελεί μια καταγραφή εμπειριών που βγαίνουν για πρώτη φορά στη δημοσιότητα. Ονομάστηκε ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ για τον απλό λόγο ότι οι άνθρωποι που δέχθηκαν να καταγραφούν οι μαρτυρίες τους, κατέθεσαν ένα κομμάτι της ψυχής τους. Παρακάτω θα διαβάσετε ένα μικρό απόσπασμα από το νέο βιβλίο που μπορείτε να βρείτε στο  βιβλιοπωλείο της Μάρθας Κούλου στο Μαρούσι, Βασ.Σοφίας 14, απέναντι από το δημαρχείο καθώς και όλα τα βιβλία της συγγραφέως. Τηλ. 2108028705

Το Άγιο Φως άναψε τα κεριά της στο Ξενοδοχείο

Προ δεκαετίας και πλέον, όταν
επρόκειτο να γίνει μια εκδρομή στους Άγιους
Τόπους, με γνωστό ταξιδιωτικό γραφείο, στην
οποία θα συμμετείχαν και οι δύο μεγαλύτερες
αδελφές της, εκείνη παρ’ ότι υπερήλικη και με
το πρόβλημα της αναπηρίας της, ζητούσε επί-
μονα, να συμμετάσχει στη συγκεκριμένη εκδρο-
μή. Πράγματι πέτυχε να πάει και με τη βοήθεια
των άλλων συν-εκδρομέων επισκέφτηκε όλα τα
προσκυνήματα, που έκανε το γκρουπ. Όταν
όμως έφθασε η ημέρα του Μ. Σαββάτου, όπου
το μεσημέρι θα γινόταν στον Πανάγιο Τάφο, η
Αφή του Αγίου Φωτός, η μητέρα μου ζητούσε
να μεταβεί και εκείνη εκεί, προκειμένου να πα-
ραστεί στην τελετή. Επέμενε δε να είναι πα-
ρούσα στην τελετή, παρότι οι άλλοι προσκυνη-
τές και κυρίως οι αδελφές της, της εξηγούσαν
ότι δεν έπρεπε να τους ακολουθήσει, γιατί μέσα
στο φοβερό συνωστισμό, που θα υπήρχε, ήταν
σχεδόν βέβαιο ότι κάποιος θα την έσπρωχνε, θα
έπεφτε κάτω, και θα την ποδοπατούσε το πλή-
θος. Τελικά δεν την πήραν μαζί τους και παρέ-
μεινε στο ξενοδοχείο μόνη της, να κλαίει με πι-
κρό παράπονο, επειδή δεν θα αξιωνόταν να δει
και να ζήσει την Αφή του Αγίου Φωτός. Μέσα
στο δωμάτιο όμως του ξενοδοχείου της συνέβη
το εξής θαυμαστό: «Την ώρα που εμφανίστηκε
το Άγιο Φως στον Πανάγιο Τάφο, την ίδια ακρι-
βώς ώρα, άναψαν και τα κεριά της μητέρας μου
μέσα στο ξενοδοχείο, όπου βρισκόταν». Αυτό
το υπερφυσικό γεγονός το απευθύνω σ’ εκεί-
νους που αμφισβητούν την Θεία προέλευση του
Αγίου Φωτός, για να αντιληφθούν την άνωθεν
επιβεβαίωση.

– 86

το παρόν δημοσιεύεται με την άδεια της συγγραφέως!
Μυστικά βιώματα στην Αγία Γη - Τόμος Β' - Κατάθεση ψυχής

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΕΝΑΝ ΕΥΛΑΒΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ – Γράφει η Σοφία Κιόρογλου

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΕΝΑΝ ΕΥΛΑΒΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ – Γράφει η Σοφία Κιόρογλου

Αύριο εορτή του  θεολήπτου πρώτου επισκόπου της Αποστολικής Εκκλησίας των Αθηνών, Αγίου Ιεροθέου και η σκέψη μας τρέχει σε μια διήγηση ενός καρδιακού μας φίλου από την Κρήτη που ευλαβείται ιδιαιτέρως τον μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας. Παρόλο που δεν μπορούσε να μεταβεί στα Μέγαρα, ο κύριος Κωνσταντίνος για να ασπασθεί την τιμία κάρα του Αγίου, ο Άγιος Ιερόθεος επισκέφτηκε τον φίλο μας στον νησί της Κρήτης με αναπάντεχο τρόπο.

 Έλα Κωνσταντίνε, μόλις έφτασα στο νησί της Κρήτης. Έλα να με προυπαντήσεις,  του είπε και εκείνος ξύπνησε απορημένος.
Πήγαινε πέρα-δώθε στο δωμάτιο και έκανε το σταυρό του. 
– Μα που να πάω να τον βρω; Δεν μου είπε που είναι να πάω να τον πάρω…μουρμούριζε ο καημένος.
 
 Δεν πέρασε κάμποση ώρα και σηκώθηκε να πιει τον καφέ του και να κάνει μια βόλτα στον κήπο. Στην αυλόπορτα είδε στο γραμματοκιβώτιο να προεξέχει ένας φάκελος. Κοίταξε απορημένος και τι να δει; O φάκελος έγραφε ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ. Άνοιξε το φάκελο και είδε ένα βιβλιαράκι με το βίο και την παρακλητικό κανόνα του Αγίου. Αυτό ήταν… ο Άγιος Ιερόθεος τον είχε επισκεφτεί… 
 
Σύνταξη και επιμέλεια άρθρου Σοφία Κιόρογλου
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΙΟ
Η Αποστολική Εκκλησία των Αθηνών, της οποίας ιδρυτής είναι ο Πρωτοκορυφαίος Απόστολος Παύλος, έχει να επιδείξει κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του δυσχιλιετούς βίου της, πολυάριθμες μορφές αγίων, που τη λάμπρυναν και τη δόξασαν και αποτελούν σήμερα πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για όλους τους φιλάγιους κατοίκους και επισκέπτες του περιωνύμου κλεινού Άστεως των Αθηνών. Ανάμεσα στο πλήθος των αγίων, που κοσμούν το πνευματικό στερέωμα της αγιοτόκου πόλεως των Αθηνών, ξεχωριστή θέση κατέχει ο Ουρανοβάμων και Ιεροφάντωρ Άγιος Ιερόθεος, ο σοφός και ευκλεής αυτός πρώτος ιεράρχης της Αποστολικής Εκκλησίας των Αθηνών. 
 
Ο Άγιος Ιερόθεος γεννήθηκε στην περιώνυμη πόλη των Αθηνών από επιφανή οικογένεια επί των ημερών του αυτοκράτορος Αυγούστου, λίγα μόλις χρόνια πριν τη Γέννηση του Ιησού Χριστού.
Σύμφωνα με την παράδοση υπήρξε ένας από τους εννέα βουλευτές, που αποτελούσαν τη Γερουσία του Αρείου Πάγου, που την εποχή εκείνη ήταν το ανώτατο δικαστήριο. Ο Ιερόθεος είχε σπουδάσει Πλατωνική φιλοσοφία στην περίφημη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και είχε μυηθεί, όπως και οι άλλοι βουλευτές του Αρείου Πάγου, στα Ελευσίνια Μυστήρια. 
 
Όμως το 51 μ.Χ. η άφιξη στην Αθήνα του θεηγόρου Αποστόλου των Εθνών Παύλου, που κηρύσσει Ιησούν Χριστόν Εσταυρωμένο και Αναστάντα, θέτει τη βάση για την ίδρυση μιας ολιγάριθμης χριστιανικής κοινότητας. Ανάμεσα στους πρώτους, που άκουσαν με προσοχή το πύρινο σταυροαναστάσιμο κήρυγμα και σαγηνεύτηκαν από τα μηνύματα του Ευαγγελίου του Χριστού ήταν και ο διαπρεπής πλατωνικός φιλόσοφος Ιερόθεος, που διακρινόταν για τη βαθιά του φιλοσοφική γνώση και την απέραντη σοφία. Η ευρεία του μόρφωση και η οξεία του αντίληψη όχι μόνο δεν στάθηκαν εμπόδια στο να ακολουθήσει και να ασπασθεί τη χριστιανική πίστη, αλλά αφού βαπτίσθηκε πρώτα χριστιανός, αναδείχθηκε αργότερα δυναμικός και χαρισματικός ιεράρχης και εξελέγη μάλιστα πρώτος επίσκοπος της Αποστολικής Εκκλησίας των Αθηνών. Η φλογερή του πίστη και ο ένθεος ζήλος του τον ανέδειξαν σε ένθερμο μυσταγωγό της χριστιανικής αλήθειας και των σωτήριων διδαγμάτων αυτής, αφού υπήρξε ο σοφός διδάσκαλος και πνευματικός καθοδηγητής δύο επιφανών Αθηναίων ανδρών, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο οποίος τον διαδέχθη στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών και του Αγίου Αριστείδου, του ενδόξου αυτού Αθηναίου φιλοσόφου και απολογητού, ο οποίος γεννήθηκε, έζησε και μαρτύρησε τον 2ο μ.Χ. αιώνα στην περιώνυμη πόλη των Αθηνών. 
 
Ο Άγιος Ιερόθεος ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση στην Αθήνα και αναδείχθηκε ευκλεής ιεράρχης, θείος διδάσκαλος και πολύτιμος εκκλησιαστικός συγγραφέας με βαθυστόχαστα συγγράμματα. Άξιο θαυμασμού είναι το θεώρημα του Αγίου Ιεροθέου περί της Αγίας Τριάδος, το οποίο βρίσκεται σε κώδικα στη βιβλιοθήκη της Ιεράς Μονής της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους και απεικονίζει την Τριαδική Θεότητα μέσα σε έξι κύκλους, όπου ο ένας είναι μκρότερος από τον άλλο. 
  1. Η εφέστιος εικόνα του Αγίου Ιεροθέου. Χρονολογείται τον 16ο αιώνα και φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Ιεροθέου Μεγάρων Αττικής.
Ο θεόληπτος πρώτος επίσκοπος των Αθηνών, Άγιος Ιερόθεος, αναδείχθηκε και χαρισματικός υμνολόγος, αφού σύμφωνα με την παράδοση αρπάχθηκε από νεφέλη και παρευρέθηκε μαζί με τους Αγίους Αποστόλους, τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και τον Άγιο Τιμόθεο στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο ίδιος μάλιστα προεξήρχε της κηδείας του θεοδόχου Σώματος της Θεομήτορος και έψαλλε εξαίσιους ύμνους προς τιμήν Της, οι οποίοι υπερείχαν σε περιεχόμενο και μελωδία από όλους τους άλλους ύμνους, που είχαν ποιήσει οι υπόλοιποι. Το γεγονός αυτό το μαρτυρεί και ο ίδιος ο μαθητής του, ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ενώ ο Μέγας Συναξαριστής του Βίκτωρος Ματθαίου αναφέρει ότι «όταν οι άγιοι Απόστολοι έφθασαν στον Τάφο της Κυρίας Θεοτόκου και αποχαιρετώντας Την, έκαστος έλεγε εγκώμια θεία και ένθεα προς Αυτήν, όλοι δε είπαν διάφορα εγκώμια. Ο Ιερόθεος είπε τοιαύτα εγκώμια, προς την Παναγία μας, που υπερέβαιναν όλων των άλλων, και τολμώ ειπείν, ήσαν τόσο εξαίρετα και καταπληκτικά, ώστε αυτοί οι άγιοι Άγγελοι δεν θα μπορούσαν, καταλεπτώς (με κάθε λεπτομέρεια), καθώς τα είπεν εκείνος». 
 
Ο σοφός και θεόληπτος Άγιος Ιερόθεος, αφού πλούτισε το κλεινόν Άστυ των Αθηνών με τη θεία διδασκαλία του και το πολύπλευρο έργο του ως άξιος συνεχιστής του μηνύματος της χριστιανικής αλήθειας, που δίδαξε ο Απόστολος Παύλος στη μέχρι πρότινος ειδωλολατρική Αθήνα, κοιμήθηκε εν ειρήνη σε βαθύτατα γηρατειά κατά το τελευταίο τέταρτο του 1ου μ.Χ. αιώνα. Η αγία του ψυχή μετέβη στον αγωνοθέτη Κύριο και έλαβε τον αμάραντο στέφανο της αγιότητος και της δικαιοσύνης για να πρεσβεύει ακατάπαυστα στον Πανάγαθο Θεό για την ψυχική σωτηρία όλων μας. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 4 Οκτωβρίου και η τιμία κάρα του φυλάσσεται ως ασύλητος και πολυτίμητος θησαυρός στην ομώνυμη Ιερά Μονή στα Μέγαρα Αττικής, η οποία ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και επανιδρύθηκε το 1930 μετά τη διάλυσή της επί των ημερών του βασιλέως Όθωνος.
 
  Αξίζει να κάνετε μια εξόρμηση σε αυτό το θαυματουργό μοναστήρι.

Dionysius of Paris- Orthodoxwiki.org

Fresco of St. Dionysius of Paris (1123 AD).

Our father among the saints Dionysius of Paris ((French)Denis de Paris), also Saint Denis or Denys was the first Bishop of Paris[1] who was martyred in the third century in connection with the Valerian persection of Christians in A.D. 258,[2][note 1] together with his two companions the priest Rusticus and the deacon Eleutherius, at Montmartre (Hill of the Martyrs), Paris, France.[2]

A later legend claims that after he was beheaded, Denis is said to have picked up his head and walked ten kilometres (six miles), from Montmartre to his burial place at Vicus Catulliacus, now known as the commune of St Denis, preaching a sermon the entire way, making him one of many cephalophores in hagiology.

The Abbey of Saint-Denis, where French kings were interred, was built on the site of their martyrdom.[2] He is venerated as patron of Paris, France. St. Denis’ feast day is celebrated on October 9.

Life

Gregory of Tours[3] states that Denis was bishop of the Parisii and was martyred by being beheaded by a sword.[note 2] It appears that Denis was sent from Italy with five other bishops[1] to convert Gaul in the third century, forging a link with the “Apostles to the Gauls” reputed to have been sent out under the direction of Pope Fabian of Rome. This was after the persecutions under Emperor Decius had all but dissolved the small Christian community at Lutetia.[4] Denis, with his inseparable companions Rusticus and Eleutherius, who were martyred with him, settled on the Île de la Cité in the River Seine. Roman Paris lay on the higher ground of the Left Bank (Rive Gauche (Paris)), away from the river.

“Of all the Roman missionaries sent into Gaul, St. Dionysius carried the faith the furthest into the country, fixing his see at Paris, and by him and his disciples the sees of Chartres, Senlis, and Meaux were erected, and shortly after, those of Cologne and others, which we find in a flourishing condition and governed by excellent pastors in the fourth century, witness St. Maternus of Cologne, SS. Fuscian and Victoricus, Crispin and Crispinian, Rufinus and Valerius, Lucian of Beauvais, Quintin, Piaton, Regulus or Riticius of Senlis, and Marcellus are called disciples or fellow-labourers of St. Dionysius, and came from Rome to preach the name of Christ in Gaul. We are assured in the acts of the martyrdom of St. Dionysius that this zealous bishop built a church at Paris, and converted great numbers to the faith. A glorious martyrdom crowned his labours for the salvation of souls, and the exaltation of the name of Christ.”[5]

Martyrdom

Denis, having alarmed the pagan priests by his many conversions, was executed by beheading on the highest hill in Paris (now Montmartre), which was likely to have been a druidic holy place. The martyrdom of Denis and his companions is popularly believed to have given it its current name, derived from the Latin mons martyrium (“The Martyrs’ Mountain”),[6] although in fact the name is more likely to derive from mons mercurei et mons martisHill of Mercury and Mars.[7]

After his head was chopped off, Denis is said to have picked it up and walked ten kilometres (six miles) from the summit of Mont Mars (now Montmartre), preaching a sermon the entire way, making him one of many cephalophores in hagiology.[note 3]

The site where he stopped preaching and actually died was marked by a small shrine that developed into the Saint Denis Basilica, which became the burial place for the kings of France.

Another account has his corpse being thrown into the Seine, but recovered and honourably interred by a Christian lady named Catalla, not far from the place where they had been beheaded.[5]

Veneration

Veneration of Saint Denis began soon after his death. The bodies of Saints Denis, Eleutherius, and Rusticus were buried on the spot of their martyrdom, where the construction of the saint’s eponymous basilica was begun by Saint Geneviève in 469 AD, assisted by the people of Paris.[8] Her Vita Sanctae Genovefae attests the presence of a shrine near the present basilica by the close of the fifth century (though the names of Rusticus and Eleutherius are non-historical).

The successor church was erected by Saint Fulrad, who became abbot of St. Denis’ Abbey in 749/50 and was closely linked with the accession of the Carolingians to the Merovingian throne.

In time, the “Saint Denis”, often combined as “Montjoie! Saint Denis!” became the war-cry of the French armies. The oriflamme, which became the standard of France, was the banner consecrated upon his tomb. His veneration spread beyond France when, in 754, Pope Stephen II, who was French, brought veneration of Saint Denis to Rome. Soon his cultus was prevalent throughout Europe.[8]

Abbot Suger removed the relics of Denis, and those associated with Rustique and Eleuthére, from the crypt to reside under the high altar of the Saint-Denis which he rebuilt, from 1140-44.[9]

The feast of Saint Denis was added to the Roman Calendar in the year 1568 by Pope Pius V, though it had been celebrated since at least the year 800.

In traditional Roman Catholic practice, Saint Denis is honoured as one of the Fourteen Holy Helpers. Specifically, Denis is invoked against diabolical possession and headaches, and together with Sainte Geneviève is one of the patron saints of Paris.

Confusion with Dionysus the Areopagite

The identification of this St Dionysius with St Dionysius the Areopagite (October 3) appears to be an error made by a ninth century writer.

Around 814, Louis the Pious brought certain writings attributed to Dionysius the Areopagite to France, and since then it became common among the French legendary writers to argue that Denis of Paris was the same Dionysus who was a famous convert and disciple of Saint Paul.[8] The confusion of the personalities of Saint Denis, Dionysus the Areopagite, and Pseudo-Dionysius the Areopagite, the author of the writings ascribed to Dionysius and brought to France by Louis, was initiated through an Areopagitica written in 836 by Hilduin, Abbot of Saint-Denis, at the request of Louis the Pious“Hilduin was anxious to promote the dignity of his church, and it is to him that the quite unfounded identification of the patron saint with Dionysius the Areopagite and his consequent connexion with the apostolic age are due.”[10]

The Greek Pilgrim at P & G

https://pagespineficshowcase.com/poems/sofia-kioroglou7399852

Picture

 

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΤΗΣ ΧΕΒΡΩΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΓΕΩΡΓΙΟ – ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ “ΜΥΣΤΙΚΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ”ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΚΙΟΡΟΓΛΟΥ

14 Aug 2019 — Quote — 1 Comment

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται

Ο Πατέρας Ιγνάτιος

ήταν ένας αληθινός ομολογητής της πίστεως και

έζησε μία ζωή «Κατακομβίτου Ασκητού». Στε-
νός φίλος του Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς, δεν

επέτρεπε σε αιρετικούς να εισέλθουν στο μονα-
στήρι. Οι κακουχίες και οι διωγμοί από τη ρω-
σική εκκλησία του άθεου καθεστώτος ήταν ατέ-
λειωτες. Κάποτε βγήκε με ένα ραβδί και έδιωξε

μέλη του Πατριαρχείου της Μόσχας, που είχαν
έρθουν να μολύνουν το μοναστήρι. Ήθελαν να

του το πάρουν. Οι μουσουλμάνοι τον θεωρού-
σαν Άγιο και έτρεχαν να φιλήσουν το τριμμένo

ράσο του. Το ίδιο και οι Εβραίοι. Ήταν καρ-
διακός φίλος του Αγίου Ιωάννη του Χοζεβίτου,

με τον οποίο αντάμωναν συχνά στα μέρη του

Ιορδάνη. Ο Όσιος Ιωάννης μαζί με τον καρδια-
κό του φίλο μοναχό Ιωαννίκιο κατέφευγαν για

προσευχή εκεί και έτσι συναντούσαν τον Πατέ-
ρα Ιγνάτιο που ήταν επιστάτης των ωπορώνων

που ανήκαν στην Ρωσική Ορθόδοξη Ιεραποστο-
λή.

MAΡΤΥΡΙΑ ΠΡΩΤΗ

-Δεν με γνώριζε κι όμως με αποκάλεσε με το
όνομά μου όταν με είδε στον δρόμο. Σάστισα.
Έχω την φωτογραφία του στο εικονοστάσι μου.
Τον επικαλούμαι σε κάθε δύσκολη στιγμή της

ζωής μου. Είναι κρίμα που ακόμη δεν έχει γρα-
φτεί κάποιο βιβλίο για την μεγάλη αυτή ασκη-
τική μορφή από την Ρωσική Εκκλησία. Τα θαύ-
ματά του πολυάριθμα, τα έζησα!

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΚΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ, ΒΑΣ. ΣΟΦΙΑΣ 14, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ  ΑΠΟ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΤΗΛ 2108028705

Ήταν άγρια χαράματα όταν ξεκίνησα προς την κορυφή του Σινά με μια ομάδα προσκυνητών από Ελλάδα…

Ήταν άγρια χαράματα όταν ξεκίνησα προς την κορυφή του Σινά με μια ομάδα προσκυνητών από Ελλάδα…

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΟΜΟ 

“ΜΥΣΤΙΚΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ” 

της συγγραφέως και μεταφράστριας 

Σοφίας Κιόρογλου

 

https://anastasiosk.blogspot.com/2019/09/blog-post_643.html?spref=fb&fbclid=IwAR0lHlQrDymp20rUD416i6O0KefJmDwF7Ee9PCzQR3OLnNejr0-lg57XIAE

 

Ο Πατέρας Ιγνάτιος της Χεβρώνας με τον Πατέρα Γεώργιο – Απόσπασμα από το νέο βιβλίο “Μυστικά βιώματα στην Αγία Γη”της Σοφίας Κιόρογλου

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται

Ο Πατέρας Ιγνάτιος

ήταν ένας αληθινός ομολογητής της πίστεως και

έζησε μία ζωή «Κατακομβίτου Ασκητού». Στε-
νός φίλος του Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς, δεν

επέτρεπε σε αιρετικούς να εισέλθουν στο μονα-
στήρι. Οι κακουχίες και οι διωγμοί από τη ρω-
σική εκκλησία του άθεου καθεστώτος ήταν ατέ-
λειωτες. Κάποτε βγήκε με ένα ραβδί και έδιωξε

μέλη του Πατριαρχείου της Μόσχας, που είχαν
έρθουν να μολύνουν το μοναστήρι. Ήθελαν να

του το πάρουν. Οι μουσουλμάνοι τον θεωρού-
σαν Άγιο και έτρεχαν να φιλήσουν το τριμμένo

ράσο του. Το ίδιο και οι Εβραίοι. Ήταν καρ-
διακός φίλος του Αγίου Ιωάννη του Χοζεβίτου,

με τον οποίο αντάμωναν συχνά στα μέρη του

Ιορδάνη. Ο Όσιος Ιωάννης μαζί με τον καρδια-
κό του φίλο μοναχό Ιωαννίκιο κατέφευγαν για

προσευχή εκεί και έτσι συναντούσαν τον Πατέ-
ρα Ιγνάτιο που ήταν επιστάτης των ωπορώνων

που ανήκαν στην Ρωσική Ορθόδοξη Ιεραποστο-
λή.

 

MAΡΤΥΡΙΑ ΠΡΩΤΗ

-Δεν με γνώριζε κι όμως με αποκάλεσε με το
όνομά μου όταν με είδε στον δρόμο. Σάστισα.
Έχω την φωτογραφία του στο εικονοστάσι μου.
Τον επικαλούμαι σε κάθε δύσκολη στιγμή της

ζωής μου. Είναι κρίμα που ακόμη δεν έχει γρα-
φτεί κάποιο βιβλίο για την μεγάλη αυτή ασκη-
τική μορφή από την Ρωσική Εκκλησία. Τα θαύ-
ματά του πολυάριθμα, τα έζησα!

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΚΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ, ΒΑΣ. ΣΟΦΙΑΣ 14, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ  ΑΠΟ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΤΗΛ 2108028705

© Σοφία Κιόρογλου

Κατάθεση ψυχής! Ο δεύτερος τόμος του “ΜΥΣΤΙΚΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ”

 

img_3375

 

11 Ἔστιν δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων· 2 ἐν ταύτῃ γὰρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι. 3 πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι θεοῦ, εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὸ βλεπόμενον γεγονέναι.(Προς Εβραίους 11, 1-3)

Μια ταπεινή προσπάθεια να αντικατοπτριστεί η προσκυνηματική εμπειρία και να ενθαρρυνθεί η ιερή αποδημία. Ευχόμαστε όλο καρδιάς οι ειρηνοποιοί άκροφύλακες του Παναγίου Τάφου και των Παναγίων Προσκυνημάτων να αυξάνονται αριθμητικά και να ανέρχονται πνευματικά. Αμήν!

Ευχαριστούμε όλους τους φίλους, πνευματικούς μας οδηγούς και πατέρες γιατι με τις ευχες τους συνεχιζουμε. Το βιβλίο αυτό βγήκε τελείως απροσδόκητα. Πολλά τα εμπόδια, οι πειρασμοί αλλά άλλες οι βούλες των ανθρώπων και άλλες του Κυρίου μας. Να εύχεστε για εμάς να συνεχίσουμε την συγγραφή θρησκευτικών βιβλίων και να γίνονται όλα με ταπείνωση προς Δόξαν Θεού. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Κυρία Μάρθα ΚΟΥΛΟΥ, που στηρίζει το θρησκευτικό βιβλίο σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Για όσους επιθυμούν να το προμηθευτούν, το βιβλίο διατίθεται στο :

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
Βιβλιοπωλείο – Μαρούσι
Βασιλίσσης Σοφίας 14, Κέντρο, 151 24 Μαρούσι Αττικής

Τηλεφωνο : 2108028705